Kim, student die slechtziend is

Kim is 19 jaar en studeert industrieel ontwerp aan de hogeschool. Ze woont op kamers en regelt alles zelfstandig. Kim is nieuwsgierig, zelfstandig en gewend om digitale hulpmiddelen in te zetten. In haar vrije tijd kijkt ze series, luistert ze naar podcasts en is ze actief op sociale media via haar telefoon.

Situatie

Kim is slechtziend. Ze heeft ernstig zichtverlies op beide ogen dat niet te corrigeren is met een bril of lenzen. Ze kan licht, grote vormen en contrastverschillen waarnemen, maar kan geen gewone tekst lezen of details in afbeeldingen zien. Haar beperking is permanent. Ze ziet wel iets, maar mist te veel detail om video’s of afbeeldingen zonder ondersteuning te begrijpen.

Hulpmiddelen

Kim gebruikt een schermvergroter op haar MacBook en telefoon. Ze vergroot tekst en afbeeldingen sterk uit om ze leesbaar te maken. Bij video’s schakelt ze ondertiteling in en verhoogt ze het contrast. Voor gedetailleerde visuele content vertrouwt ze op audiodescriptie: een extra geluidskanaal dat visuele handelingen en informatie beschrijft. Soms gebruikt ze ook de voorleeshulp van haar besturingssysteem voor langere teksten.

Digitale vaardigheid

Kim is een gevorderde gebruiker van haar hulpmiddelen. Ze heeft vergrotingsinstellingen volledig afgestemd op haar eigen behoeften en werkt er snel mee. Ze merkt direct wanneer visuele informatie te klein, te vaag of te laag in contrast is om te begrijpen.

Drempels in de praktijk

Kim heeft voor haar studie een bureau gekocht dat ze zelf in elkaar moet zetten. Bij de instructies staat een QR-code die verwijst naar een instructievideo op de website van de fabrikant. Ze opent de video op haar MacBook en vergroot het scherm maximaal.

De video begint. Ze ziet beweging op het scherm, maar de details zijn te klein om te volgen: handen die onderdelen vasthouden, schroeven die in gaten draaien, pijlen die richting aangeven. De spreker zegt: “Pak dit onderdeel,” “Draai de schroef hier in,” “Zet dit zo neer.” Er is geen audiodescriptie beschikbaar. Kim hoort de instructies, maar kan het beeld niet genoeg zien om te begrijpen welk onderdeel bedoeld wordt of welke handeling ze moet uitvoeren.

Ze zoekt op de pagina naar een alternatief. Er is een pdf met de papieren handleiding. Die opent ze met maximale vergroting. De handleiding bestaat grotendeels uit genummerde tekeningen met dunne lijnen en kleine labels. Bij sterke vergroting verliest ze het overzicht en ziet ze telkens maar een klein stukje van de tekening. De alt-teksten bij de afbeeldingen zijn leeg of zeggen alleen “afbeelding 1”. Kim kan de handleiding niet goed gebruiken.

Ze zoekt via een zoekmachine naar een alternatieve beschrijving van het bureau. Ze vindt een forumbericht waarin iemand de stappen tekstueel heeft beschreven. Dat werkt. Na een uur zoeken zet ze het bureau in elkaar met behulp van een bericht van een onbekende op internet. De officiële instructies van de fabrikant waren voor haar onbruikbaar.

Behoeften en wensen


Over deze persoon

Dit voorbeeld laat zien hoe iemand met een beperking internet gebruikt. De persoon op deze pagina is fictief. De problemen die deze persoon tegenkomt, zijn wél echt.

De foto is van thispersondoesnotexist.com.